Historia Poznania do 966
Z Wikipedii
Pierwsze ślady osadnictwa na terenie dzisiejszego Poznania sięgają paleolitu. Około 8900-8000 roku p.n.e. na terenie przyszłego miasta pojawiły się wówczas grupy wędrownej ludności reprezentującej zbieracko-łowiecką odmianę płudzką kultury świderskiej. Z tego okresu pochodzą liściaste groty krzemienne. Prawdopodobnie pojawiali się tu również łowcy reniferów, reprezentujący kulturę ahrensburską.
W kolejnej fazie, około 8000 lat p.n.e., pojawili się ludzie reprezentujący kulturę komornicką, a po nich kulturę janisławicką. Obie te kultury należały do tak zwanej grupy "myśliwych z psem". Z czasów kultury janisławickiej pochodzi obozowisko odkryte w dolinie Głównej na poznańskim Janikowie. Pojawiali się również okazjonalnie przedstawiciele kultur zbieracko-łowieckich z terenu dzisiejszych północnych Niemiec (pozostawili po sobie ślady obozowiska na Komandorii w dolinie Cybiny).
Na przełomie V i IV tysiąclecia p.n.e. półkoczownicze ludy zbieracko-łowieckie zastąpiły względnie osiadłe ludy rolnicze, stosujące metodę wypaleniskową. Były to ludy kultury ceramiki wstęgowej, początkowo rytej (osada na Szelągu), a następnie kłutej (osady na Dębcu). Ludność ta przybyła na tereny dzisiejszego Poznania przez Śląsk z obszarów leżących na południe od Karpat. Nie jest pewne, czy przedstawiciele tych kultur wywędrowali, zostali wyparci bądź wchłonięci przez następną falę osadników reprezentującą kulturę pucharów lejkowatych, która pojawiła się na tych terenach około 3500 roku p.n.e. Ludność ta pozostawiła po sobie ślady w ponad 100 stanowiskach archeologicznych na terenie całego dzisiejszego obszaru miasta. W młodszym neolicie zastąpiła ją kultura amfor kulistych, której przedstawiciele zajmowali się głównie pasterstwem. Ludzie ci pozostawili po sobie resztki obozowisk w dolinach Warty i Bogdanki. W tym samym czasie tereny dzisiejszego prawobrzeżnego miasta odwiedzali przedstawiciele niżej rozwiniętej kultury ceramiki dołkowo-grzebykowej, którzy przybywali z północnego wschodu.
Około 2200 lat p.n.e. zaczęły pojawiać się grupy reprezentujące kultury ceramiki sznurowej, które przez niektórych badaczy uznawane są za pierwszą falę ludności o pochodzeniu indoeuropejskim. W początkach epoki brązu dzisiejszy Poznań znalazł się na północnym skraju obszaru objętego kulturą unietycką (z tego okresu pozostały groby na wzgórzu św. Wojciecha), której centrum znajdowało się na terenie dzisiejszych Czech. Około 1500 roku p.n.e. miejscowa ludność zaczęła prezentować kulturę pounietycką, zwaną też kulturą przedłużycką. Po tym okresie pozostały ślady obozowisk na terenie całego dzisiejszego miasta.
W XIII w. p.n.e. na te ziemie przybyli Wenetowie, reprezentujący kulturę łużycką, a dokładniej zachodniołużycką. Niektórzy uważają, że była to ludność blisko spokrewniona z dzisiejszymi Słowianami. Z tego okresu pochodzi około 10 odnalezionych do dnia dzisiejszego osad (były to osady kilkudomowe), kilka cmentarzysk i skarbów. Około roku 500 p.n.e. miała miejsce pokojowa penetracja tych ziem przez północny, zamieszkujący dzisiejsze Pomorze Gdańskie, odłam Wenetów reprezentujących kulturę pomorską. Ta fala osadnictwa reprezentowana jest przez około 20 stanowisk, obejmujących, podobnie jak w przypadku kultury łużyckiej, zarówno osady jak i cmentarzyska oraz skarby. W ciągu około 100-150 lat obie grupy Wenetów zasymilowały się. W tym czasie Poznań znalazł się na skraju szlaku łączącego Półwysep Apeniński z ujściem Wisły (w przebiegu odpowiadał on rzymskiemu szlakowi bursztynowemu).
W IV w. p.n.e. tereny Wielkopolski zostały spustoszone przez najazdy mieszkających na południu Sigynnów, będących odłamem Scytów. Jednocześnie ze wschodu przybyła fala reprezentujących słabiej rozwiniętą kulturę wschodniołużycką (być może spokrewninych ze Słowianami) Neurów. Istnieją hipotezy, że w rzeczywistości współdziałali oni ze Scytami. Nowi przybysze co prawda zdominowali dotychczasowych mieszkańców, lecz przejęli od nich sporo z ich kultury, łącząc ją z elementami własnymi. W ten sposób wykształciła się miejscowa odmiana kultury grobów kloszowych. W III w. p.n.e. zamarła wymiana z południem kontynentu, a poszczególne grupy etniczne zlały się ze sobą.
Około roku 125 p.n.e. pod wpływem kultury przemieszczających się przez sąsiadujące Kujawy i Śląsk Celtów oraz wpływów rzymskich wykształciła się w dorzeczu Warty i Wisły kultura przeworska.
Kolejne wieki upłynęły na obszarze dzisiejszego miasta stosunkowo spokojnie. Co prawda nie znalazło się ono na szlaku bursztynowym, ale ominęły go również wędrówki ludów ze wschodu na zachód (Celtowie w III i II w. p.n.e.,) z północy na południe (Skirowie i Bastarnowie w III w. p.n.e., Goci i Gepidowie oraz Burgundowie w III w. n.e.). Wszystko to sprawiło, że na terenie dzisiejszego Poznania rozwijał się jedynie lokalny handel z sąsiadującymi plemionami, którą to drogą docierały niekiedy dobra z Rzymu.
Nawet ta wymiana międzyplemienna zamarła w V w., kiedy to trwały najazdy Hunów (również ominęły obszar prapoznański). Wówczas ziemie te zdominował system drobnoplemienny, a plemię zamieszkujące obszar dzisiejszego miasta (z centrum w dolinie Cybiny) nazwano cybińskim. Była to prawdopodobnie część plemienia Serbów. W VIII w. Serbowie przenieśli się na zachód, nad Łabę, a dorzecze Warty zajął zachodni odłam Polan. Z nimi wiąże się powstanie w IX w. grodu na Ostrowie Tumskim, który zastąpił wcześniejszy ośrodek na Komandorii. Nowy gród znajdował się w miejscu najdogodniejszym do przeprawy przez Wartę (bród i dogodne zejścia w dolinę wzdłuż Bogdanki i Cybiny), a jego centrum znajdowało się w okolicach dzisiejszego Kościoła NMP. Gród (bez podgrodzia) zajmował około 0,5 ha. W X w. Poznań znalazł się w rękach Piastów. Pierwotnie miasto leżało nad brzegiem Cybiny i prawym brzegiem Warty. Na pobliskim wzgórzu stała tam wówczas pogańska świątynia i zamek książęcy. Początkowo peryferyjny gród w państewku przodków Mieszka I szybko zaczął zyskiwać na znaczeniu ze względu na swoje położenie i przeniesienie kierunku ekspansji państwa Polan na zachód ku ziemi lubuskiej i Pomorzu Zachodniemu. W związku z zatargami z Świętym Cesarstwem stał się też najpotężniej ufortyfikowanym ze znanych grodów.
| W tym roku zabrali im już 881 milionów euro |
|
W ciągu czterech pierwszych miesięcy tego roku skonfiskowano majątek włoskich mafii o wartości 881 milionów euro - poinformowała Gwardia Finansowa w ogłoszonym raporcie.
|
| Powstaje polsko-niemiecki podręcznik do historii |
|
Polska i Niemcy opracują wspólny podręcznik do historii. W Centrum Historycznym PAN w Berlinie oficjalnie zainaugurowano prace nad podręcznikiem.
|
| Pozdrowienia Chaveza dla Juana Carlosa |
|
Prezydent Wenezueli Hugo Chavez po "bardzo konstruktywnym", jak je określił, piątkowym spotkaniu w Limie z Jose Luisem Zapatero, poprosił hiszpańskiego premiera o przekazanie pozdrowień królowi Juanowi Carlosowi.
|
| Papież z wizytą w Ligurii |
|
Benedykt XVI rozpoczął w sobotę po południu dwudniową wizytę w regionie Liguria na północnym zachodzie Włoch, gdzie odwiedzi Savonę i Genuę.
|
| Blacha spadła z ciężarówki i zabiła kobietę |
|
Jedna osoba zginęła, a druga została ranna w wypadku, do którego doszło w Goczałkowicach- Zdroju (Śląskie).
|
Lek na potencje Viagra skuteczny! Strona główna serwisu, Odzyskwiawanie danycj Odzyskiwanie danych, projekty domów Projekty domów projekty domów Wizytówki, Przeprowadzki 4ps4m Windykacja bielizna, Najlepsze przeprowadzki Przeprowadzki Katowice, i wózki widłowe wózki widłowe
nowości filmowe lubrykanty zajecia logopedyczne gry zieleniec